gezimanya.com

Çok yakında gezimanya.com sitesinde de yazılarımı okuyabilirsiniz.

Yeryüzüne avare avare dolaşmaya geldik,
sana bundan farklı bir şey söyleyen olursa aldırma!
KURT VONNEGUT

tak tak... kim o?

Şu anda 68 konuk çevrimiçi

cidden hala üye değil misin?

Aktivasyon mesajı beklemeyiniz, Godot gelmeyecek:) Üyeliğiniz admin tarafından otomatik olarak onaylanacaktır.



WAT ARUN RAJWARARAM

Yazdır PDF

Global Hareketlenme - Tayland

Yer: Bangkok/ Seher Vakti Mabedi Wat Arun

Gün : 2

Hint şafak tanrısının adından esinlenerek kurulan Wat Arun, alışmış olacağınız gibi uzun adıyla Wat Arunratchawararam Ratchaworamahawihan -amin- Bangkok Yai bölgesinde bulunuyor... devasa uzunlukta Kimer tarzı kulesi ve etrafında yan kulecikleri ile muhteşem güzellikte ve nefes kesici bir yer... kelime anlamıyla nefes kesici çünkü o merdivenlerden çıkmaya çalışırken cidden nefesiniz kesiliyor... ortadaki kule tam 104 metre... yan kuleler 80- 85 metre civarında... kuleler ve tapınağın çoğu duvarı farklı ve eski porselenlerle kaplanmış... bir fotoğrafçı için gerçek bir cennet... tapınaktaki hiçbir şey birbirine benzemiyor... merdivenlerle kulenin belirgin yerine kadar çıkıp Chao Phraya nehrinin göz dolduran manzarasını izleyebiliyorsunuz...

Elimizde Bangkok haritası otelden ayrılırken aslında tam da nereye gideceğimizi bilmiyorduk, hem ucuz olduğu hem bir de Bangkok'un taksi şöförleri isimli sosyolojik çalışmama devam etmek amacıyla taksiye bindik... Taksim - Esenler Otogar arası mesafeyi hem keyifli Tay şarkılarıyla eğlenip hem 90 bahta (4 lira 50 kuruş) gitmiş olmanın tadıyla artık tapınaklara kendimi adayabilir ve ruhumu arındırabilirdim... peki gerçekten arındırabilir miydim?? ruh arındırma kısmını Arun'un ikinci kısım merdivenlerinden çıktıktan sonra yükseklik korkusu içinde bir yandan Nazo'yu arayıp öte yandan hatim indirirken gerçekleştirmiş olabilirim... yükseklik korkum öylesine depreşti ki Nazo önümde olduğu halde labirentte kaybolmuş bir hamster gibi kulenin etrafını iki kez tavaf ettim... hem arınmış hem de bir Tay hacısı olmuş halde vecde ulaşacakken Nazo yüzümün beyazlığından korkmuş olmalı ki beni sarsarak kendime getirdi... merdivenlerin geri kalanında o önde ben arkada, geriye ve aşağıya bakmadan ve aynı zamanda çığlık çığlığa indim... Tay'ları korkuttuğum anlardan biriydi sanıyorum... Uzak Doğu seyahatimden dönene kadar "neden bunu kendime yaptımki" hissini yaşadığım ilk yer olacaktı burası...

Bu küçük şoku yaşamadan önce kapıda tapınak giriş ücretini ödedikten sonra Nazo'nun tapınağa girmek için çok açık giyindiğine karar verdiler ve 20 bahta ipek bir şal kiraladık... bana kalırsa Nazo'ya verdikleri ipek şal onu kapatmak şöyle dursun kendisini daha seksi yaptı ama kural neyse ona uymalıydık... tapınağın daha girişinde ibadet etmeye başlamıştı insanlar, vecd halindeki insanları kıskanmakla beraber, zihnim daha çok bu binaları nasıl yapmış olduklarına takılmıştı.. bir rahibe sormaya karar verdim ama rahibin sınırlı İngilizcesi ancak "Don't touch me" kadar iletişim sağlamamıza yetti... içimdeki Mc Hammer "you can touch this" şarkısını söylemeye başladı... yine bana bir şeyi yapmamam söylenmişti ve ben yine o şeyi yapmak için inanılmaz bir dürtü hissediyordum... o rahibe orada dokunmadıysam tek sebebi henüz tapınağın kapısındayken atılmak istemememdi... ama ilerleyen günlerin birinde mutlaka bir rahibe dokunacaktım... şimdi olmazsa bir sonraki Uzak Doğu seferimde...

 

Wat Arun'un tam bir fotoğraf cenneti olduğunu söylemiştim... tapınaktaki hiçbir detay diğerine benzemiyor... duvarlar kırık ya da kullanılmış seramiklerden, tabak parçalarından ya da cam parçalarından oluşuyor... tapınaktaki korkunç figürlerin hepsi bir araya gelse ve rüyanıza girse, sabah dudağınızda bir uçuğun çıkacağını garanti ederim... tapınaktaki koruyucu figürleri cin çarpmış gibi ya da cinler bu yaratıklara benziyor olmalı... detaylar o kadar baş döndürücü ki nereye bakacağını şaşırıyor insan... tam bir enstalasyon cenneti burası... rahmetli Aysel Gürel yaşasaydı, buradan ayrılmazdı sanırım... bu arada kendisini rahmetle anıyorum...

Benden dağcı olmayacağını hem tapınak merdivenlerini tırmanırken hem de inerken kavradım... merdivenler tehlikeli denecek şekilde dik ve aralıklı... çocuğunu sırtına alıp merdivenlere çıkan bir adamı gördüğümde, kendisine Buddha kutsallığında saygı duydum... benim Buddha'm artık o adamdı...

Wat Arun Koruyucu Cinleri

Birinci Kat Koridor

Ana  Kule Genel Görüntüsü

Chao Phraya Nehrinden Wat Arun

WAT ARUN DETAY FOTOĞRAFLARI ÇOK YAKINDA
AddThis Social Bookmark Button

joomla statistics